عبد الله قطب بن محيى
336
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
از وى طرفى نمىتوانيد بست . جان از شما ستاند و نان در عوض دهد ، زهى معاملهء پرغبن . اينها كه از صفت دنيا گفتم اگر برهان خواهيد برهانش آنكه ابناى دنيا همه اين صفت دارند ، چنانچه مشاهده مىكنيد يقين دانيد كه صفت والد و ولد يكى باشد ، چه ولد از والد آموزد . اگر طمع چيزى داريد ، روى به ناحيه حق عزّ و جلّ آوريد كه خداى عزّ و جلّ كريم است و غنى و كريم كس را نفريبد و دهد و نستاند ، از او كام مىتوانيد يافت ، بدان سوى شتابيد كه چنانچه فقير طالب دهنده است ، غنى خواهان جوينده است ، راه راست شما را نمودم ، بدان ناحيه شتابيد كه كرامت حقيقى بيابيد . خداوند جواد است و جواد آنكس باشد كه بىعوض دهد و اين جز خداوند شما كسى نيست ، براى آنكه بىعوض كسى دهد كه تامّ مطلق باشد ، چه هركس كه در خود ناقص باشد ، اول به استكمال خود مشغول شود . پس دادن ( بى ) عوض از وى محال باشد ، بلكه آنگاه دهد كه عوضى كه مكمّل ذات او باشد بگيرد و آنچه به عوض دهند به حقيقت نه دادن است ، ستدن است . زينهار ، زينهار كه ملازم باب اللّه باشيد كه ازآنجا كام مىتوان يافت و پيرامون دنيا مگرديد كه هرچه داريد در مىبازيد و تهيدست باز مىگرديد ، دنيا دام گسترده براى اخذ ، مپنداريد كه خوان گسترده براى عطا ، گفتم آنچه به يقين ديدم و دانستم ؛ و السلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 139 - [ دلگشايى از مؤمن ] من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير محب الملّة و الدّين محمد احلاه اللّه بكرامات الأبرار .